Page 6 - NUR 79-80
P. 6

Indoevropljani, indoevropski jezici





             od  Indoevropljanima  podrazumeva-
         P mo grupu srodnih naroda, kako anti-
         čkog perioda, tako i modernog, koji su u
         istorijsko doba zauzimali prostor od za-
         padnoevropskih obala do Indije, te otud
         dolazi naziv Indoevropljani.  Ovi narodi
                                  1
         govore međusobno srodnim jezicima koje
         nazivamo  indoevropskim.  Jezicima  ove
         porodice danas „govori najviše ljudi na
         svetu. U gotovo celoj Evropi, (kao i) u pod-
         ručjima koja su svojevremeno kolonizova-
         li evropski narodi.” Pretpostavlja se da
                           2
         su se svi ovi jezici razvili iz nama nezna-
         nog takozvanog predindoevropskog jezi-
         ka za koji se veruje da je bio u upotrebi
         „pre pet i više hiljada godina u stepskoj
         oblasti severno od Crnog mora i da se do
         3000 p. n. e. podelio u više dijalekata”  ko-
                                          3
         ji su se razvili u zasebne jezike. U nekim
         izvorima se iznosi kako je ideja o ovom
         pretpostavljenom jeziku pogrešna, te da
         on nikada uistinu nije ni postojao.  Ideja o
                                       4
         ovom jezičkom jedinstvu novijeg je datu-           Detalj iz Persepolisa
         ma,  naime  „prvi  indoevropski  lingvista
         bio je Nemac Franc Bop (1791–1867)”, a   ci ove porodice jezika su anadolski, indo-
         proučavanje ovih jezika „počelo je 1786.   iranski (uključujući iransku i indoarijsku
         godine naučnom tvrdnjom ser Vilijama   grupu), zatim grčki, italski, germanski,
         Džonsa da su grčki, latinski, sanskrt, ne-  jermenski, keltski, albanski, baltički i slo-
         mački i keltski jezik istekli sa istog izvora.   venski  jezici.  I  da  praindoevropski  jezik
         U 19. veku lingvisti su indoevropskoj fa-  nije ni postojao, ovi narodi su najverovat-
         miliji pridodali još jezika.”  Glavni ogran-  nije došli iz „jedne geografske zone koju
                                5
                                                su arheolozi često identifikovali sa obla-
                                                šću basena Donje Volge, odakle su se po-
         1   Upor. Mala enciklopedija Prosveta, Beograd, Prosveta,
           1986, tom 1. str. 885.               lunomadska plemena patrijarhalnih rat-
         2   Enciklopedija  Britanika,  knjiga  3,  „Narodna  knji-  nika širila u više talasa, a od sredine petog
           ga”, „Politika”, 2005, str. 140.     milenijuma p. n. e. formirajući takozvanu
         3   Isto, str. 140.                    kurgan, ili tumulus kulturu.”  Drugi kur gan
                                                                        6
         4   O ovome govori Mirča Elijade u „Vodiču kroz svet­  talas krenuo je iz drugog centra ekspan zije
           ske religije”, „Narodna knjiga – Alfa” 1996.
         5   Enciklopedija Britanika, knjiga 3, „Narodna knjiga”,   6   Mirča Elijade, „Vodič kroz svetske religije”, „Narod-
           „Politika”, 2005, str. 140             na knjiga – Alfa”, 1996, str. 176.

                                            o
                                     Vol. 34 • N  79/80 • GODINA 2020               5
   1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11