Page 3 - NUR 79-80
P. 3

U ime Boga, Milostivog, Samilosnog
                               Reč urednika

                                  Koncept etničke pripadnosti na engleskom jeziku u osnovi ima
                               negativan kontekst i ukazuje na razdvajanje i otuđenje određenih
                               društvenih grupa, dok su etničke grupe u tim zajednicama one
                               koje su nastale od doseljenika. Međutim, u slučaju Irana, svi na-
                               rodi i etničke grupe imali su udela u izgradnji iranske civilizacije.
                               Etnička slika Irana razlikuju se od one u drugim zemaljama koje
                               se nazivaju multinacionalnim ili čak multietničkim, budući da je
                               etnička raznolikost Irana nastala iznutra, pri čemu su mnoge i
                               raznolike iranske etničke grupe izvorno iranske, dok je u većini
                               multietničkih zemalja etnička raznolikost spoljašnjeg porekla i
                               rezultat je migracije etničkih grupa iz drugih zemalja.
                                  Iranske narode čine etničke grupe koje, i pored toga što su me-
                               đusobno kulturološki veoma slične i imaju zajedničke mitove, obi-
                               čaje, istoriju, tradiciju, prošlost i interese, imaju i vlastite jezičke i
                               verske karakteristike.
                                  Pre dolaska i naseljavanja Arijevaca, u Iranu su živele autohto-
                               ne rase koje su obuhvatale mediteransku, australijsku, crnačku i
                               hamitsku. Elamiti, Kasi, Lului, Kadusi i Tapuri su narodi koji su
                               pripadali  ovim  rasama.  Dolazak  stranih  etničkih  grupa  poput
                               indoevropskih, semitskih, hebrejskih, turanskih, gruzijskih i čer-
                               keskih, povećao je broj rasa u Iranu.
                                  Dolaskom Arijevaca, Vavilonaca i Sumera u Iran je počelo i na-
                               stavilo se do danas etničko i rasno mešanje. Uprkos činjenici da
                               su Arijevci predstavljali primarnu iransku rasu, tokom istorije i
                               usled političkih zbivanja i vojnih kampanja drugih zemalja, Iran
                               je uvek bio mesto na kome je dolazilo da rasnih i međuetničkih
                               mešanja. To se vidi iz vojnih pohoda na Iran, od osvajanja Alek-
                               sandra Velikog, do arapske invazije. Primera radi, nakon dolaska
                               Aleksandra Velikog u Iran, njegovi vojnici su se mešali sa lokal-
                               nim stanovništvom i nastanjivali u ovoj zemlji. Slično se desilo i
                               u vreme invazije muslimanskih Arapa u Iran, kada je započela
                               migracija arapskih plemena i klanova u njegove različite delove.
                                  Etničko i rasno mešanje u Iranu nije ograničeno samo na He-
                               lene i Arape. U različitim istorijskim periodima dolazilo je i do
                               migracija drugih naroda u Iran, gaznevidskih i seldžučkih Tura-
                               ka i Mongola. Gaznevidi i Seldžuci, koji su činili najveću grupu
                               imigranata, nakon dolaska su ostali u Iranu. Invazija Džingis-kana
                               bila je još jedan faktor migracije velikih plemena žute rase, Mon-
                               gola i Tatara, što je dovelo do nove prekompozicije iranske po-
                               pulacije. Pored ovih migracija, da bi sprečile invaziju susednih
                               zemalja, tadašnje iranske vlade su naseljavale nomadska pleme-
                               na poput Uzbeka, Berbera i Turkmena.
   1   2   3   4   5   6   7   8